Κάθε επιχείρηση με τεχνικό προϊόν ή διαδικασία έχει κάποιον που ξέρει την απάντηση πριν ολοκληρωθεί η ερώτηση. Συχνά τον ιδρυτή, συχνά τον πρώτο τεχνικό ειδικό που προσλήφθηκε. Αυτό το άτομο έχει πάρει, με τα χρόνια, χιλιάδες μικρές αποφάσεις για το πώς λειτουργεί κάτι, γιατί μια λύση λειτουργεί ή όχι, ποια απόκλιση είναι φυσιολογική και ποια όχι. Αυτό δεν καταγράφηκε ποτέ, επειδή δεν υπήρξε ποτέ χρόνος για αυτό και επειδή το να ρωτήσεις κάποιον ήταν πιο γρήγορο από το να τεκμηριώσεις.
Αυτή η συγκέντρωση δεν προέκυψε από απροθυμία να μοιραστεί κανείς τη γνώση. Προέκυψε επειδή έτσι λειτουργεί πιο γρήγορα: ένα άτο��ο που έχει την απάντηση έτοιμη είναι πιο αποτελεσματικό από μια διαδικασία όπου τρία άτομα συμβουλεύονται ένα έγγραφο. Για την καθημερινή λειτουργία, αυτό είναι πλεονέκτημα. Για έναν αγοραστή, είναι κίνδυνος, διότι ο αγοραστής δεν πληρώνει για τους ανθρώπους που υπάρχουν, αλλά για ό,τι συνεχίζει να λειτουργεί όταν κάποιος από αυτούς τους ανθρώπους αποχωρήσει.
Σε μια εξαγορά, η συγκέντρωση τεχνικής γνώσης γίνεται ορατή τη στιγμή που κάποιος ρωτήσει: τι συμβαίνει αν αυτό το άτομο απουσιάσει για έξι εβδομάδες. Αν η απάντηση είναι ότι η ποιότητα των αποφάσεων μειώνεται τότε, ή ότι οι πελάτες με συγκεκριμένες ερωτήσεις πρέπει να περιμένουν, τότε αυτό το άτομο δεν μετράει ως περιουσιακό στοιχείο αλλά ως κίνδυνος στον ισολογισμό. Αυτός ο κίνδυνος συχνά μεταφράζεται σε χαμηλότερη τιμή ή σε μεγαλύτερη περίοδο κατά την οποία ο πωλητής πρέπει να παραμείνει, κάτι που απομακρύνει τη στιγμή της εξόδου περισσότερο από όσο ήθελε ο ιδιοκτήτης.
Αυτό δεν είναι ζήτημα προσωπικού ούτε καθορισμός για το ποιος παραμένει ή όχι: αυτό είναι στην αρμοδιότητα του ιδιοκτήτη, και αν αγγίζει το θέμα εργατικού δικαίου, τότε ισχύουν γι' αυτό οι δικές του νομικές απαιτήσεις. Εδώ πρόκειται για κάτι άλλο: αν η γνώση που βρίσκεται τώρα σε ένα άτομο είναι προσβάσιμη και χωρίς να συμβουλεύεται κανείς αυτό το άτομο.
Η τεχνική γνώση αποτελείται από τρία είδη εργασίας, και η AI δεν τα επηρεάζει όλα το ίδιο.
Ένα μέρος είναι αναγνώριση προτύπων: ποια βλάβη αντιστοιχεί σε ποια αιτία, ποια προδιαγραφή ταιριάζει σε ποια εφαρμογή. Αυτό είναι, με τη σωστή καταγραφή, το έργο που η AI αναλαμβάνει καλύτερα, επειδή μπορεί να ανατρέξει σε συγκρίσιμες περιπτώσεις του παρελθόντος.
Ένα δεύτερο μέρος είναι η αξιολόγηση: ένα σύστημα AI μπορεί να διαμορφώσει μια πρόταση, αλλά κάποιος με εμπειρία την εγκρίνει ή την απορρίπτει, και μπορεί να εξηγήσει γιατί. Αυτό είναι το κομμάτι που απαιτεί ανθρώπινη επίβλεψη, και παραμένει απαραίτητο όσο οι υποκείμενες καταστάσεις διαφέρουν αρκετά μεταξύ τους ώστε ένας σταθερός κανόνας να γίνεται αναξιόπιστος.
Ένα τρίτο μέρος είναι η εξήγηση σε έναν πελάτη που δεν είναι τεχνικός ο ίδιος, με αίσθηση για τι κατανοεί ήδη αυτός ο πελάτης και τι όχι. Αυτό παραμένει, στις περισσότερες επιχειρήσεις, ανθρώπινη δουλειά, αν και και εδώ το μερίδιο μετατοπίζεται όταν τα πρώτα δύο επίπεδα έχουν καταγραφεί, επειδή τότε παραμένει περισσότερος χρόνος για την ίδια τη συζήτηση.
Οι επιχειρήσεις όπου αυτό λειτουργεί ήδη, είναι επιχειρήσεις όπου κάποιος επένδυσε κάποτε στην καταγραφή του πρώτου επιπέδου: ιστορικό βλαβών, κωδικοί σφαλμάτων, λύσεις, σε μια μορφή που ένα σύστημα μπορεί να αναζητήσει. Οι επιχειρήσεις όπου αυτό δεν λειτουργεί ακόμη δεν είναι απαραίτητα καθυστερημένες· απλά δεν είχαν ποτέ τον λόγο να τεκμηριώσουν κάτι που ήταν ήδη άμεσα διαθέσιμο σε ένα κεφάλι.
Η καταγραφή της γνώσης δεν είναι θέμα να γραφτεί ένα έγγραφο και να τελειώσει το ζήτημα. Λειτουργεί καλύτερα σταδιακά: ξεκινήστε με τις ερωτήσεις που επανέρχονται συχνότερα, καταγράψτε ποια ήταν η απάντηση και γιατί, και αφήστε ένα σύστημα AI να κάνει αυτές τις απαντήσεις αναζητήσιμες για την υπόλοιπη ομάδα. Ο ειδικός παραμένει απαραίτητος για τις περιπτώσεις που αποκλίνουν, αλλά γίνεται λιγότερο η μοναδική είσοδος για όλα.
Αυτό επηρεάζει όχι μόνο τον δείκτη εξάρτησης από τον ιδιοκτήτη. Μια εξοικονόμηση που προκύπτει επειδή ένα άτομο χρειάζεται λιγότερο χρόνο για επαναλαμβανόμενες ερωτήσεις, μετράει διαφορετικά για έναν αγοραστή από μια εξοικονόμηση που εξαρτάται από έναν μόνο εξωτερικό προμηθευτή: η ποιότητα κέρδους αφορά από πού προέρχεται ένα αποτέλεσμα, όχι μόνο το ύψος του. Η γνώση που είναι ενσωματωμένη στη διαδικασία διατηρεί την αξία της ακόμη και όταν το άτομο αποχωρεί· η γνώση που εξαρτάται από έναν μεμονωμένο προμηθευτή ή ειδικό εξαφανίζεται μαζί με αυτόν.
Η ίδια λογική ισχύει και σε άλλα μέρη της επιχείρησης. Όποιος θέλει να μάθει πώς οι σχέσεις με τους πελάτες γίνονται λιγότερο εξαρτημένες από έναν πωλητή, μπορεί να διαβάσει πώς γίνεται μεταβιβάσιμο το δίκτυο στην αγορά; όποιος αναρωτιέται αν η πρωτογενής επικοινωνία με τους πελάτες μπορεί να λειτουργήσει και χωρίς τον ιδιοκτήτη, θα το βρει στο πώς γίνεται η επικοινωνία με τους πελάτες μεταβιβάσιμη με AI; και όποιος θέλει να δει πώς η συνεπής αξιολόγηση ποιότητας γίνεται λιγότερο εξαρτημένη από έναν μόνο αξιολογητή, μπορεί να διαβάσει πώς γίνεται ο έλεγχος ποιότητας μεταβιβάσιμος. Όποιος θέλει να μάθει πόσο μεγάλο είναι ήδη αυτό το πρόβλημα στη δική του επιχείρηση, μπορεί να μετρήσει πόσο περνάει μέσα από τον ιδιοκτήτη, και όποιος αναρωτιέται από ποια στιγμή αυτό γίνεται σχετικό για μια πώληση, μπορεί να διαβάσει πότε πρέπει να ξεκινήσει η προετοιμασία μιας πώλησης.
Το ερώτημα ποιο μέρος της τεχνικής γνώσης σε αυτή τη συγκεκριμένη επιχείρηση είναι πραγματικά μεταβιβάσιμο σε ένα σύστημα, και ποιο μέρος παραμένει ανθρώπινη δουλειά, διαφέρει ανά διαδικασία και ανά ομάδα πελατών. Αυτό το ερώτημα απαντάται ανά εργασία με το work scan του FTE TO AI.
Ο δωρεάν έλεγχος αξίας αποτελείται από οκτώ σύντομες ερωτήσεις, μία για κάθε παράγοντα αξίας, και δίνει μια πρώτη εικόνα για το ποιος παράγοντας πιέζει σήμερα περισσότερο την τιμή της επιχείρησής σας. Η πλήρης ανάλυση αξίας, με βαθμολογία ωριμότητας ανά παράγοντα, αποδεικτικά στοιχεία, δείκτη εξάρτησης από τον ιδιοκτήτη και διετές χρονοδιάγραμμα προς τη στιγμή της εξόδου, βρίσκεται υπό κατασκευή.