Ένα εκπαιδευτικό ίδρυμα, οργανισμός ενισχυτικής διδασκαλίας ή γραφείο κατάρτισης δεν πωλεί μόνο γνώση αλλά και τη μετάδοσή της. Ένα μεγάλο μέρος των ωρών αφορά τρία είδη εργασίας: τη δημιουργία και συντήρηση διδακτικού υλικού και προγραμμάτων σπουδών, την καθοδήγηση και αξιολόγηση μεμονωμένων συμμετεχόντων, και το διοικητικό στρώμα γύρω από αυτά — εγγραφές, προγραμματισμό, καταγραφή προόδου, αναφορά προς πελάτες ή εκπαιδευτική επιθεώρηση. Επιπλέον, συνήθως υπάρχει ένα άτομο που φέρει το παιδαγωγικό όραμα και διατηρεί τις σχέσεις με σχολεία, επιχειρήσεις ή φορείς επιχορήγησης. Αυτή η κατανομή καθορίζει τι βλέπει ένας αγοραστής: το υλικό και η διοίκηση είναι μεταβιβάσιμα, το όραμα και το δίκτυο δεν είναι πάντα.
Η AI αναλαμβάνει τμήματα εργασίας, όχι ως μελλοντική εικόνα αλλά ως κάτι που σε ορισμένους εκπαιδευτικούς οργανισμούς συμβαίνει ήδη σήμερα και σε άλλους όχι ακόμη. Η δημιουργία ασκήσεων, η δημιουργία ερωτήσεων εξέτασης βάσει μαθησιακών στόχων, η σύνοψη της προόδου από τα αποτελέσματα εξετάσεων — αυτή είναι εργασία που η AI μπορεί σε μεγάλο βαθμό να αναλάβει, με έναν εκπαιδευτικό που αξιολογεί το αποτέλεσμα πριν αυτό φτάσει στον συμμετέχοντα. Η εξατομικευμένη καθοδήγηση σε περίπλοκα μαθησιακά προβλήματα ή ζητήματα συμπεριφοράς παραμένει ανθρώπινη εργασία· εκεί απουσιάζει το είδος του πλαισίου που δεν διαθέτει ένα σύστημα. Ανάμεσα σε αυτά τα δύο υπάρχει ένα ευρύ στρώμα εποπτείας: μια AI που δίνει έναν πρώτο γύρο σχολίων σε μια εργασία, έναν εκπαιδευτικό που διορθώνει τον τόνο και τις αποχρώσεις πριν αυτή σταλεί στον συμμετέχοντα.
Από πού προέρχεται αυτή η διαφορά δεν είναι συνήθως το μέγεθος του οργανισμού, αλλά ο βαθμός στον οποίο η εκπαιδευτική διαδικασία έχει ήδη χωριστεί σε αναγνωρίσιμα βήματα. Ένα ίδρυμα με σταθερό πρόγραμμα σπουδών και τυποποιημένη αξιολόγηση μπορεί να αναθέσει ταχύτερα τμήματα αυτής της διαδικασίας στην AI από έναν οργανισμό όπου κάθε μάθημα διαμορφώνεται εκ νέου σε μεγάλο βαθμό από τον εκπαιδευτικό που το διδάσκει.
Η μετατόπιση επηρεάζει όχι μόνο τη διάρθρωση του κόστους, αλλά και το βάρος κάθε παράγοντα που συνυπολογίζει ένας αγοραστής.
Η εξάρτηση από τον ιδιοκτήτη επηρεάζεται πιο ορατά. Αν ο ιδιοκτήτης ο ίδιος σχεδιάζει το πρόγραμμα σπουδών, καθοδηγεί τις δύσκολες περιπτώσεις και γνωρίζει προσωπικά τους πελάτες, τότε η AI μεν μεταβάλλει αυτό το διοικητικό ή σχετικό με το υλικό φορτίο, αλλά όχι τον πυρήνα της εξάρτησης. Η ποιότητα του κέρδους μεταβάλλεται επίσης, αλλά όχι ενιαία: μια εξοικονόμηση που προκύπτει επειδή η ίδια η διαδικασία έχει αναδιαμορφωθεί μετράει διαφορετικά για έναν αγοραστή από μια εξοικονόμηση που βασίζεται πλήρως σε έναν πάροχο ή άδεια χρήσης AI. Το τελευταίο είναι μια υπόθεση που εκμηδενίζεται μόλις αλλάξει η σύμβαση.
Η συγκέντρωση πελατών και η ασφάλεια σύμβασης αποκτούν επίσης διαφορετικό βάρος. Ένα ίδρυμα που εξαρτάται για το μεγαλύτερο μέρος του κύκλου εργασιών του από έναν μόνο πελάτη — ένα σχολείο, δήμο ή σύστημα επιχορήγησης — δεν βλέπει αυτή την ευπάθεια να εξαφανίζεται λόγω της AI, αλλά το ερώτημα μετατοπίζεται: μπορεί το παρεχόμενο εκπαιδευτικό προϊόν να επαναληφθεί και χωρίς εκείνη τη συγκεκριμένη σχέση σε άλλον πελάτη; Το αναπτυξιακό δυναμικό αξιολογείται με βάση το ερώτημα αν το τμήμα της εκπαίδευσης που έχει κλιμακωθεί — το υλικό, η αξιολόγηση — είναι επαναχρησιμοποιήσιμο για νέες ομάδες χωρίς να αυξάνεται αναλογικά η δυναμικότητα των εκπαιδευτικών.
Το νομικό και παιδαγωγικό πλαίσιο γύρω από την εκπαίδευση — απαιτήσεις πιστοποίησης, κανονισμοί εξετάσεων, εποπτεία από επιθεώρηση — δεν αλλάζει από το τι αναλαμβάνει ή όχι η AI, και ένας αγοραστής το εξετάζει ανεξάρτητα από αυτό. Και όπου το ερώτημα αγγίζει αποφάσεις προσωπικού — ποιες θέσεις παραμένουν αναγκαίες σε μια μεταβαλλόμενη κατανομή καθηκόντων — εφαρμόζονται δικές τους νομικές απαιτήσεις· αυτή η αξιολόγηση εναπόκειται στον εργοδότη, όχι σε μια αξιολόγηση αξίας.
Ο τρόπος με τον οποίο η AI μετατοπίζει την εργασία διαφέρει σημαντικά ανά κλάδο, και αυτό επηρεάζει την αποτίμηση κάθε φορά διαφορετικά. Στο λιανικό εμπόριο συχνά εξετάζεται πρώτα τι συμβαίνει με τον προσδιορισμό της αξίας μιας εμπορικής επιχείρησης όταν η εργασία αποθέματος και ταμείου αυτοματοποιείται εν μέρει, ενώ στην εστίαση το ερώτημα περιστρέφεται γύρω από τι σημαίνει η AI για την αξία μιας επιχείρησης εστίασης όπου η εξυπηρέτηση και η κουζίνα παραμένουν σε μεγάλο βαθμό ανθρώπινη εργασία. Στον κλάδο της πληροφορικής το κέντρο βάρους βρίσκεται αλλού, όπως διαβάζεται σε πώς η AI επηρεάζει την αποτίμηση μιας εταιρείας πληροφορικής μέσω εργασίας κώδικα και υποστήριξης. Για εκπαιδευτικούς οργανισμούς η σύγκριση παραμένει χρήσιμη επειδή γίνεται ορατό πόσο έντονα εξαρτάται το αποτέλεσμα από το πόσο επαναλαμβανόμενη ήταν ήδη η εργασία πριν εμφανιστεί η AI στο προσκήνιο.
Ένας αγοραστής αναρωτιέται αν το εκπαιδευτικό προϊόν συνεχίζει να λειτουργεί εάν ο σημερινός ιδιοκτήτης αποχωρήσει, και ποιο μέρος της ομάδας φέρει πραγματικά αυτή τη διαδικασία. Αυτό είναι διαφορετικό ερώτημα από το ποιος βρίσκεται στη μισθοδοσία· έχει να κάνει με το ποιος λαμβάνει τις αποφάσεις που καθορίζουν την ποιότητα. Περισσότερα σχετικά με τον τρόπο που ένας αγοραστής εξετάζει την ομάδα και τον οργανισμό γύρω από τον ιδιοκτήτη περιγράφονται στο γιατί ένας αγοραστής αξιολογεί ξεχωριστά την ομάδα διοίκησης κατά την αγορά μιας επιχείρησης, και μια πιο γενική επισκόπηση των οκτώ παραγόντων που διαμορφώνουν τον προσδιορισμό της αξίας μιας επιχείρησης βρίσκεται στο πώς προσδιορίζεται η αξία μιας επιχείρησης με βάση οκτώ παράγοντες.
Το υποκείμενο ερώτημα — ποια εργασία σε αυτόν τον οργανισμό μπορεί πράγματι να αναλάβει η AI, και ποιο μέρος παραμένει ανθρώπινη εργασία — απαντάται ανά καθήκον με τη σάρωση εργασιών (werkscan) της FTE TO AI.
Για να δείτε ποιος από τους οκτώ παράγοντες αξίας πιέζει σήμερα περισσότερο την τιμή της επιχείρησής σας, υπάρχει ο δωρεάν έλεγχος αξίας: οκτώ σύντομες ερωτήσεις, μία ανά παράγοντα, με αποτέλεσμα μια εικόνα του πού βρίσκεται η μεγαλύτερη πίεση. Η πλήρης αξιολόγηση αξίας, με βαθμολογίες ωριμότητας ανά παράγοντα, τον δείκτη εξάρτησης από τον ιδιοκτήτη και ένα διετές χρονοδιάγραμμα προς τη στιγμή της εξόδου, βρίσκεται υπό κατασκευή.